Het begin van het schooljaar 10


krijtbordAugustus 2014: De directeur draaide de deur open. “Maaike, dit wordt het komende jaar jouw klas. Groep 5. Alles waarvan jij denkt dat het weg kan moet je weggooien. Succes!” Met een lach op mijn gezicht en vol vertrouwen nam ik de sleutel van haar aan. Ik bedankte haar voor haar tijd en keek de klas in. Op dat moment had ik de keuze om te blijven staan of om weg te rennen. Elke cel in mijn lijf schreeuwde: “Run Forrest Run, het is nog niet te laat!” Maar mijn verstand dwong me te blijven. Ik haalde diep adem en stapte de klas in. Ineens brak mij paniek uit. Waar ga ik beginnen? Hoe ga ik dit in 2 dagen opruimen zodat er donderdag gestart kan worden met de kinderen?

 

Juli 2015: Inmiddels zijn we een heel schooljaar, inclusief vakantie verder en komt dit punt steeds dichter bij. Ga ik weer hetzelfde aantreffen als afgelopen jaar of ziet het er dit jaar beter uit? Ik hoop dat het er beter uit ziet want ik zit weer in hetzelfde lokaal. Ik heb zelf de spullen opgeruimd. Maar ik weet ook hoe stoffig de lokalen worden hier op Curacao. De shutters zijn altijd op een kier en door de constante Nood Oost Passaat, waait er veel stof naar binnen. Ik heb alle stoelen en tafels netjes opgestapeld, maar ik weet ook dat de schoonmakers alles naar buiten hebben verplaatst voor de grondige zomerschoonmaak. Hebben zij het wel zo geordend terug gezet?

 

Augustus 2015: Ik loop met een opgetogen maar beetje gespannen gevoel richting de deur van mijn klas. In mijn hand houd ik de sleutel van de deur. Ik denk terug aan een jaar geleden. Alles nieuw en spannend. Ik wist niet wat ik kon verwachten. Inmiddels weet ik dat wel en heb ik mijn plekje veroverd in het team. Ik steek het slot in de deur en draai langzaam de sleutel om. Ik krijg flashbacks naar vorig jaar. Het lokaal gevuld met losse papieren, schriften, pennen, stoelen, tafels, handleidingen en niet te vergeten stof. Bergen met stof. Terwijl ik de deur open doe, knijp ik mijn ogen dicht. Voorzichtig gluur ik door mijn wimpers. Mijn adem stokte en ik knipper een paar keer omdat ik mijn eigen ogen niet geloof…. Het is netjes. Niet een beetje netjes, maar netjes,netjes. Geen rondslingerende schriften, alle spullen nog in de kast, tafels gestapeld. Met een glimlach stap ik de klas in. Wat een opluchting!
foto: freeimages.com

Laat commentaar achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

10 Gedachten over “Het begin van het schooljaar