Sangura 


tiger-mosquito-49141_640Oh my goodness, here we go again… Er valt een beetje (okay heel veel, alleen ik had Lang voor voor het weekend geschreven…) regen op het eiland en BAM! Sangura galore. Vanmorgen stapte ik mijn klas in: 6 muggen! O-ver-al zitten die krengen. Ik spray, zap en ontvlucht die beesten op alle mogelijke manieren om dát ene te voorkomen.

Vorig jaar heb ik dát ene helaas niet kunnen voorkomen. Met dát ene bedoel ik zo’n ellendige muggen-ziektes.

Vorig jaar rond deze tijd werd op Curaçao de een na de ander geveld door Chikungunya. Vorig jaar rond deze tijd had in Nederland nog bijna niemand van deze ziekte gehoord, maar ineens kwam daar de Telegraaf die het had over de ‘killermug’, ‘150 doden dankzij Chikungunya’ en ‘duizenden Chikungunya-gevallen op Curaçao’. Wij werden ineens wereldnieuws. Ondertussen werd nos isla als onveilige reisbestemming verklaard en werden reizen bij bosjes gecanceld. Hier was het ook het gesprek van de dag en inderdaad de een na de ander werd geveld. Maar zo erg als de Nederlandse media iedereen deed geloven… Nee, daar konden wij alleen maar om lachen (al was het soms alleen maar een hele kleine glimlach omdat je ziek op bed lag). 20.000 Chikungunya gevallen betekent namelijk nog steeds dat er 120.000 mensen niet ziek waren. Gebeurt dat met de herfst-griep in Nederland niet ook? Zelfs Jan Smit cancelde zijn optreden cancelt omdat hij bang was voor Chikungunya. Lachertje van de maand.

Nu moet je niet denken ‘die Maaike praat makkelijk, die is zeker niet ziek geworden’. Maar niks is minder waar. Ik ben tot december staande gebleven maar toen viel ik ook. Hard ook, want tot de dag van vandaag heb ik nog zo af en toe last van mijn gewrichten. Ik moet zeggen, het gaat nu heel goed. Ik heb weinig pijn. Met Kerst vlieg ik naar Nederland en ik hoop dat ik daar ook geen pijn krijg. Kou kan erg op je gewrichten slaan tenslotte.

ChikungunyaVoor degene die niks van de Chikungunya-epidemie hebben mee gekregen, de symptomen zijn als volgt: hoge koorts, uitslag over je hele lijf, overgeven en gewrichtspijn. Dat laatste kan bij sommige mensen maanden aanhouden. De meest simpele dagelijkse dingen worden onmogelijk, van autorijden (stuur vasthouden) tot een jampotje open krijgen. Het gaat gewoon niet.

Gefrustreerd stond ik in eerste periode na de chikungunya in de keuken. Een broodje open snijden? Pijn. De kraan open draaien? Pijn. Uit de auto stappen? Pijn. Sleutel omdraaien in het slot? Pijn. Ik heb er wat tranen om gelaten, want soms kon ik het niet voor elkaar krijgen om de kinderen op school fatsoenlijk te helpen.

Hoe heeft het zo ver kunnen komen?

Mijns inziens is deze epidemie door de Curaçaose overheid niet daadkrachtig genoeg opgepakt. Er is te laat voorlichting gegeven en te weinig gedaan aan preventie. Pas nadat het halve eiland ziek in bed lag, gingen er bestrijdingsauto’s rondrijden en werden mensen geïnformeerd dat je geen poeltjes water moest laten staan. Beetje jammer… maar er is ook goed nieuws: Curaçao krijgt een tweede kans om zich te bewijzen, want afgelopen mei/juni werd bericht dat het Zika virus onderweg is. De symptomen zijn hetzelfde als van chikungunya. Het komt neer op veel pijn, hoge koorts en een paar dagen in bed. Ik ken maar 1 persoon die ziek werd ene waarvan de huisarts zei dat het waarschijnlijk Zika was. Hopelijk wordt dit geen epidemie en laat de overheid zien hoe daadkrachtig ze kunnen zijn.

Wist je trouwens dat in tegenstelling tot wat je zou denken een mug in het papiamentu sangura is en een muskita een vlieg?

foto 1: pixabay.com
foto 2: mememaker.net

– Dit verhaal is eerder verschenen in het Emigreermagazine van november 2015

Laat commentaar achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *